จีนจะเริ่มใช้กฎหมายว่าด้วยสัญญาจ้างแรงงานฉบับใหม่ตั้งแต่วันที่ 1 ก.ค. 56 เป็นต้นไป โดยกฎหมายฉบับใหม่นี้กำหนดอย่างชัดเจนว่า ลูกจ้างชั่วคราวมีสิทธิรับค่าแรงงานที่เท่ากับลูกจ้างถาวรในตำแหน่งงานลักษณะเดียวกัน นอกจากนี้ ยังได้มอบอำนาจให้หน่วยงานแรงงานและสวัสดิการของรัฐบาลในการให้ใบอนุญาตกับบริษัทที่ประสงค์จะประกอบกิจการให้บริการจ้างเหมาแรงงาน (Outsource) อีกด้วย

ตั้งแต่จีนเริ่มใช้กฎหมายว่าด้วยสัญญาจ้างแรงงานเมื่อปี 2551 เป็นต้นมา ก็ได้ประสบปัญหาหลายอย่างในด้านการจ้างแรงงานชั่วคราว อย่างเช่น คุณสมบัติของบริษัทให้บริการจ้างเหมาแรงงานไม่ได้มาตรฐาน หน่วยงานว่าจ้างลูกจ้างชั่วคราวใช้งานลูกจ้างนอกขอบข่ายหน้าที่ที่ตกลงกันไว้ ไม่มีการลงนามสัญญาว่าจ้างและไม่ได้จ่ายค่าประกันสังคมให้แก่ลูกจ้างชั่วคราวตามที่กฎหมายกำหนด และปัญหาค่าจ้างไม่เท่าเทียมกันระหว่างลูกจ้างชั่วคราวและลูกจ้างถาวร ทั้ง ๆ ที่ทำงานในตำแหน่งหน้าที่เดียวกัน

กฎหมายว่าด้วยสัญญาว่าจ้างแรงงานฉบับใหม่กำหนดว่า การที่จะประกอบกิจการให้บริการจ้างเหมาแรงงานนั้น ต้องขอใบอนุญาตจากหน่วยงานด้านการบริหารแรงงานที่เกี่ยวข้องของรัฐบาล หลังจากได้รับใบอนุญาตแล้ว จึงจะไปดำเนินการจดทะเบียนบริษัทได้ ขณะเดียวกัน จีนได้ปรับเพิ่มทุนจดทะเบียนขั้นต่ำของบริษัทประเภทดังกล่าวจากเดิม 5 แสนหยวนเป็น 2 ล้านหยวน อีกทั้ง มีข้อระเบียบควบคุมจำนวนลูกจ้างชั่วคราวของบริษัทว่าจ้างไม่เกินอัตราส่วนที่กำหนดไว้

ที่สำคัญคือ นโยบายใหม่ได้กำหนดว่า ลูกจ้างชั่วคราวมีสิทธิได้ค่าจ้างที่เท่ากับลูกจ้างถาวรที่ทำงานในตำแหน่งหน้าที่เดียวกัน ในกรณีที่หน่วยงานรับจ้างไม่มีตำแหน่งลูกจ้างถาวรที่ทำงานในลักษณะเดียวกันหรือคล้ายกันกับตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราวนั้น ในการจัดแบ่งค่าแรงงานของลูกจ้างชั่วคราวต้องพิจารณาตามค่าแรงงานตำแหน่งเดียวกันหรือตำแหน่งคล้ายกันกับลูกจ้างถาวรของท้องถิ่นนั้น ๆ

ปัจจุบัน ต้นทุนแรงงานในจีนมีแนวโน้มสูงขึ้นทุกวัน บริษัทหลายแห่งต้องอาศัยแรงงานชั่วคราวในการดำเนินธุรกิจ เนื่องจากมีต้นทุนแรงงานที่ต่ำกว่าลูกจ้างถาวร ทั้งนี้ สำหรับผู้ประกอบธุรกิจไทยที่มีการว่าจ้างลูกจ้างชั่วคราวหรือมีแผนจ้างลูกจ้างชั่วคราวในอนาคต ก็ควรตระหนักถึงกฎหมายว่าด้วยสัญญาแรงงานฉบับใหม่ดังกล่าวด้วยนะคะ