1) เร่งปฏิรูประบบบริหารงานในสาขาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การพัฒนาทางด้านนวัตกรรมการผลิตภัณฑ์ยา การเปิดน่านฟ้าที่ระดับความสูงระดับต่ำ การบินทั่วไป และระบบไฟฟ้า 2) ผลักดันการนำยุทธศาสตร์ “Broadband China” ไปสู่การปฏิบัติ โดยเฉพาะในเขตชนบท 3) ส่งเสริมการผลิตสินค้าทางด้านนวัตกรรม เช่น การผลิตจอ LCD และอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ทันสมัยรวมทั้งส่งเสริมและเผยแพร่การใช้เทคโนโลยีประหยัดพลังงาน เทคโนโลยีสารสนเทศ เทคโนโลยีดาวเทียมนำร่อง และระบบการผลิตอัจฉริยะ (Intelligent Manufacturing System) 4) จัดตั้งกองทุนเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นมาใหม่โดยเฉพาะวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม

หลังจากคณะรัฐมนตรีจีนได้อนุมัติ “ข้อตกลงเกี่ยวกับการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์”ในปี 2553 อุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์จึงกลายเป็นกลไกสำคัญในการปรับเปลี่ยนรูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจจีน ต่อมาในปี 2555 จีนได้จัดทำ “แผนพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์แห่งชาติ”ซึ่งได้กำหนดแนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์ใน 7 สาขาหลัก ได้แก่ การประหยัดพลังงานและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เทคโนโลยีสารสนเทศ เทคโนโลยีชีวภาพ การผลิตวัสดุอุปกรณ์คุณภาพสูง พลังงานทดแทน วัสดุแห่งอนาคต และรถยนต์พลังงานใหม่

นอกจากนี้ จีนยังได้ตั้งเป้าในการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์ว่าจะครองสัดส่วนผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) สูงถึงร้อยะ 8 ในปี 2558 และร้อยละ 15 ในปี 2563 เพื่อให้การพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่เชิงยุทธศาสตร์เป็นส่วนสำคัญในระบบเศรษฐกิจจีนและสามารถแข่งขันในตลาดโลกได้