เว็บไซต์ข่าวกว่างซี : ทางการกว่างซีสนองนโยบาย Go Green กำหนดแนวทางการพัฒนา”แถบเศรษฐกิจแม่น้ำเพิร์ล-แม่น้ำซีเจียง” เพื่อนำไปสู่การเป็น “แถบเศรษฐกิจสีเขียว” ในอนาคต

เมื่อไม่นานมานี้ รัฐบาลกลางได้เห็นชอบอนุมัติให้ “แผนพัฒนาแถบเศรษฐกิจแม่น้ำเพิร์ล-แม่น้ำซีเจียง” เป็นยุทธศาสตร์แห่งชาติ

แผนดังกล่าวมีการระบุอย่างชัดเจนเกี่ยวกับการพัฒนาเศรษฐกิจสังคมควบคู่ไปกับสิ่งแวดล้อมภายใต้แนวคิด “Go Green” และการเป็นพื้นที่การพัฒนาและเปิดสู่ภายนอกแห่งใหม่ของพื้นที่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ และภาคกลางตอนล่างของประเทศจีน

แม่น้ำซีเจียงในเขตฯ กว่างซีจ้วง เป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ด้านระบบนิเวศ เจ้าหน้าที่กรมรักษาสิ่งแวดล้อมเขตฯ กว่างซีจ้วง (Guangxi Environmental Protection Bureau, 广西环保厅) ให้ข้อมูลว่า พื้นที่อนุรักษ์ของกว่างซีในแถบเศรษฐกิจนี้ ประกอบด้วยเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ 43 แห่ง คิดเป็นพื้นที่ 745,300 เฮกตาร์ (ราว 119,248 ไร่) คิดเป็นร้อยละ 51.15 ของพื้นที่เขตอนุรักษ์ธรรมชาติของทั้งมณฑล

นอกจากนี้ แถบเศรษฐกิจแม่น้ำซีเจียงของกว่างซียังมีแหล่งน้ำ(แม่น้ำ คลอง)ที่ใช้เพื่อการอุปโภคบริโภคในระดับอำเภอรวม 54 แห่ง คิดเป็นร้อยละ 60 ของพื้นที่แหล่งน้ำประเภทเดียวกันของทั้งมณฑล ซึ่งแต่ละปีมีปริมาณการใช้น้ำจากแหล่งดังกล่าวราว 804.35 ล้านตัน และช่วยหล่อเลี้ยงประชากรในพื้นที่ราว 6.63 ล้านคน

ความท้าทาย 4 ประการของการพัฒนาเศรษฐกิจควบคู่ไปกับการอนุรักษ์ระบบนิเวศ มีดังนี้

หนึ่ง  ระบบโครงสร้างอุตสาหกรรมและการจัดพื้นที่ลงทุนขัดกับแนวคิด Go Green

กล่าวคือ ทางการต้องการส่งเสริมดึงดูดการลงทุน ทว่า พื้นที่ริมแม่น้ำซีเจียงกลับมีพื้นที่คุ้มครองและพื้นที่เขตการเกษตรจำนวนมาก อุตสาหกรรมที่มีอยู่เดิม (ปิโตรเลียม ถลุงโลหะ เยื่อกระดาษ) ซึ่งค่อนข้างสร้างมลพิษมีการกระจุกตัวอยู่อย่างหนาแน่นและห่วงโซ่คุณค่าสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจต่ำ ขณะที่อุตสาหกรรมเกิดใหม่ (เน้นเทคโนโลยีขั้นสูง) มีสัดส่วนค่อนข้างน้อย และตั้งอยู่กระจัดกระจาย

สอง การปล่อยมลพิษขัดกับแนวคิด Go Green

กล่าวคือ การเติบโตอย่างรวดเร็วในภาคการเกษตรและอุตสาหกรรม ทำให้ปริมาณการปล่อยมลพิษเพิ่มสูงขึ้น ขณะที่ขีดความสามารถในการรองรับของสิ่งแวดล้อม หรือ Carrying Capacity (จากการเปลี่ยนแปลงโดยที่สิ่งแวดล้อมไม่ได้รับผลกระทบเสียหาย) ในพื้นที่แถบเศรษฐกิจมีอยู่อย่างจำกัด

สาม การพัฒนากิจการเหมืองแร่โดยปราศจากการควบคุมบริหารจัดการที่ดีขัดกับแนวคิด Go Green

กล่าวคือ มีวิสาหกิจด้านแร่จำนวนมากกระจายตัวอยู่ในแหล่งพื้นที่แร่ธรรมชาติ แต่ส่วนใหญ่มีขนาดธุรกิจเล็ก เครื่องมือที่ใช้และสายการผลิตค่อนข้างล้าหลังและไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งสร้างความเสียหายหนักต่อระบบนิเวศในพื้นที่ซึ่งมีความเปราะบางเป็นอย่างมาก เนื่องจากบางพื้นที่มีการพังทลายของหน้าดิน และการแปรสภาพของหินเป็นฝุ่นทรายมีแนวโน้มรุนแรง รวมทั้งเป็นภัยคุกคามความหลากหลายทางชีวภาพ

สี่ แนวคิด Go Green สวนทางกับการลงทุนด้านการอนุรักษ์ 

กล่าวคือ ช่วงหลายปีมานี้ การลงทุนด้านการอนุรักษ์ระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมในแถบเศรษฐกิจนี้ไม่เพียงพอ และไม่สามารถตอบสนองกับภาระการทำงานด้านการคุ้มครองระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมได้เท่าที่ควร

ทางการกว่างซีชูมาตรการ 7 ประการ เพื่อการพัฒนางระบบนิเวศในแถบเศรษฐกิจแม่น้ำเพิร์ล-แม่น้ำซีเจียง ดังนี้

หนึ่ง ส่งเสริมการอนุรักษ์ระบบนิเวศ โดยการกำหนดพื้นที่ควบคุมพิเศษ โดยเฉพาะพื้นที่ที่มีความเปราะบางหรืออ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงด้านระบบนิเวศสิ่งแวดล้อม การกำหนดแนวทางการทำงานในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในแถบเศรษฐกิจแม่น้ำซีเจียง เพื่อให้การสนับสนุนแนวทางในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและรักษาความสามารถทางนิเวศบริการ (Ecosystem services) 

สอง การพัฒนาพื้นที่ป่าไม้ เช่น การเพิ่มพื้นที่สีเขียวบริเวณริมแม่น้ำ การรักษาและพัฒนาพื้นที่ป่าต้นน้ำ การอนุรักษ์ดินและน้ำ การพัฒนาอุตสาหกรรมป่าไม้ การส่งเสริมการใช้ทรัพยากรป่าไม้อย่างยั่งยืน โดยยึดหลักการอนุรักษ์เป็นกิจที่หนึ่ง พร้อมกับการสร้างคุณค่าทางเศรษฐกิจ

สาม การเพิ่มความเข้มงวดในการอนุรักษ์ดินและน้ำและการฟื้นฟูพื้นที่กัดกร่อนง่าย

เช่น การตรวจสอบควบคุมกิจกรรมการผลิตและการก่อสร้างทุกประเภท การส่งเสริมโครงการฟื้นฟูพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดเล็กและการฟื้นฟูดินในพื้นที่ทำนาบนภูเขา การปลูกป่า และการคืนพื้นที่ทำนาสู่ป่า

สี่ การกำหนดแนวทางการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำ เช่น การบริหารจัดการแหล่งน้ำอย่างเข้มงวด เพื่อให้เกิดการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน การฟื้นฟูคูคลองและสิ่งมีชีวิตในน้ำ

ห้า การควบคุมกิจการเหมืองแร่ เช่น การควบคุมความเสียหายที่เกิดขึ้นกับระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมจากต้นต่อ(การทำเหมืองแร่) การจัดการดูแลสิ่งแวดล้อมบริเวณเหมืองแร่ทุกแห่ง การพัฒนารูปแบบการใช้แบบหมุนเวียน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่

หก การเพิ่มประสิทธิภาพในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เช่น การควบคุมป้องกันมลพิษทางน้ำและอากาศ การดูแลควบคุมปริมาณการปล่อยมลพิษลงสู่แม่น้ำ การพัฒนาระบบบริหารจัดการและเฝ้าระวังตรวจสอบแหล่งน้ำ รวมถึงการสร้างแหล่งน้ำสำรอง

เจ็ด การพัฒนากลไกบริหารจัดการด้านการอนุรักษ์ระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมบริเวณลุ่มน้ำ เช่น กลไกประสานความร่วมมือในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กลไกการชดเชยทางนิเวศวิทยา และกลไกส่งเสริมการมีส่วนร่วมของสังคม


ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง
- กว่างซี-กวางตุ้ง “ฟันธง” เทรนด์การลงทุน “แบน” อุตสาหกรรมทำลายสิ่งแวดล้อม (11 ส.ค. 2557)
- รัฐบาลกลางไฟเขียวแผนพัฒน์ฯ แม่น้ำเพิร์ล-แม่น้ำซีเจียง หนุนกว่างซีรองรับการลงทุน (04 ส.ค. 2557)