จีนยกระดับมันฝรั่งเป็นธัญญาหารหลักอันดับที่ 4 ของประเทศ รองจากข้าว ข้าวสาลี และข้าวโพด ซึ่งมณฑลเสฉวนมีผลผลิตมันฝรั่งเป็นอันดับ 1 ของประเทศ ครองสัดส่วนร้อยละ 11.7 จากจำนวนผลผลิตทั้งประเทศจีน รองลงมาคือมณฑลกานซูร้อยละ 10.5 มณฑลยูนนานร้อยละ 10.1 เขตปกครองตนเองมองโกเลียในร้อยละ 9.8 ตามด้วยมณฑลกุ้ยโจว ซานตง เฮยหลงเจียง หูเป่ย นครฉงชิ่ง และมณฑลส่านซีที่มีปริมาณการผลิตลดหลั่นตามลำดับ

ในงานสัมมนายุทธศาสตร์ยกระดับมันฝรั่งเป็นธัญญาหารหลักของจีน เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2558  นายหยูซินหรง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร เผยว่า จากที่ทางกระทรวงได้มุ่งมั่นพัฒนาคุณภาพในการเพาะปลูกมันฝรั่งมาเป็นเวลาหลายปีนั้น ทำให้พื้นที่เพาะปลูก ระดับการผลิต ปริมาณการผลิต รวมถึงปริมาณการบริโภคของมันฝรั่งเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้มันฝรั่งได้ยกระดับเป็นธัญญาหารหลักอันดับ 4 ของประเทศ

นายว่าน เป่ารุ่ย ประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านอาหารและโภชนาการ กล่าวว่า “ปัจจุบันเทคโนโลยีในการเพาะปลูกมันฝรั่งมีศักยภาพมากขึ้นทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นการเพาะปลูกแบบคันนา เครื่องมือในการเพาะปลูก การคลุมดิน ระบบชลประทาน ปุ๋ยน้ำ เป็นต้น ล้วนแต่เป็นตัวช่วยสำคัญให้การพัฒนาคุณภาพผลผลิต นอกจากนี้ มันฝรั่งสามารถเก็บรักษาผลผลิตได้นานกว่าธัญญาหารประเภทอื่น มีผลผลิตแปรรูปมากกว่าร้อยละ 35 ที่ทำมาจากแป้งมันฝรั่ง อาทิ หมั่นโถว เส้นบะหมี่ เส้นหมี่ขาว ขนมปัง เป็นต้น อีกทั้งมันฝรั่งมีไขมันต่ำ โปรตีนสูง แคลอรี่ต่ำกว่าข้าวสาลีและข้าว มีคุณค่าทางโภชนาการสูง สอดคล้องกับที่ปัจจุบันประชาชนจีนต้องการอาหารที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ ด้วยปัจจัยสำคัญเหล่านี้ จึงทำให้มันฝรั่งได้รับการยอมรับให้ยกระดับเป็นธัญญาหารหลักอันดับ 4 ของประเทศ”

พื้นที่หลักในการผลิตมันฝรั่งของจีนคือมณฑลเสฉวน ซึ้งพื้นที่ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,800 เมตร อย่างเขตปกครองตนเองเหลียงชาน เขตปกครองตนเองกานจื้อ เขตปกครองตนเองอาป้า โดยทั่วไปจะทำการเพาะปลูกเพียงฤดูกาลเดียวเท่านั้น หากเป็นพื้นที่ราบ เนินเขา หุบเขาหรือลุ่มน้ำจะเพาะปลูกสองฤดูกาล โดยมีการเริ่มเพาะปลูกในฤดูหนาวเมื่อปี 2547 เป็นต้นมา ปัจจุบัน เมืองหลู่โจว เมืองอี้ปิน เมืองจื้อกง เมืองเน่ยเจียง เมืองกว่างอัน เมืองต๋าโจว เมืองปาจง นครเฉิงตู เมืองจือหยาง เมืองซุ่ยหนิงและเขตปกครองตนเองเหลียงชานได้มีการเพาะปลูกมันฝรั่งในฤดูหนาว ซึ่งมีพื้นที่เพาะปลูกมากกว่า 240,000 ไร่

จากข้อมูลข้างต้น แสดงให้เห็นว่า มณฑลเสฉวนมีพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์เหมาะสมกับการเพาะปลูก กอปรกับรัฐบาลกลางและมณฑลให้การสนับสนุนด้านการเกษตรอย่างเต็มที่ ดังนั้นอุตสาหกรรมการเกษตรในมณฑลเสฉวนจึงมีบทบาทสำคัญในพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน