จากรายงานตัวเลขทางเศรษฐกิจปี 2557 GDP ของ 31 มณฑลของจีนมีการเติบโตน้อยกว่าปี 2556 โดยข้อมูล GDP ของแต่ละมณฑลซึ่งประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 แสดงให้เห็นว่า มณฑลฉงชิ่งมีอัตราการเจริญเติบโตสูงสุดที่ร้อยละ 10.9 ส่วนมณฑลซานซีมีอัตราการเจริญเติบโตต่ำสุดที่ร้อยละ 4.9 นอกจากนี้ อัตราการเติบโตของแต่ละมณฑลทั่วประเทศลดลงในระดับที่แตกต่างกัน โดยมณฑลซานซีและยูนนานลดลงสูงสุดที่ 4 จุด (percent points) ส่วนมณฑลเหลียวหนิง เฮยหลงเจียง และเทียนจินลดลง 2 จุดกว่า

ในปี 2557 GDP ของมณฑลกวางตุ้งอยู่ที่ 6.78 ล้านล้านหยวน ยังคงรักษาตำแหน่งสูงสุดของประเทศ ตามด้วยมณฑลเจียงซู ที่ 6.51 ล้านล้านหยวน ซึ่งถือเป็นเพียง 2 มณฑลที่มีจีดีพีรวมสูงกว่า 6 ล้านล้านหยวน ส่วนอันดับที่ 3 เป็นของมณฑลซานตง ที่ 5.94 ล้านล้านหยวน

เป็นที่น่าสังเกตว่า ในปี 2557 มณฑลกวางตุ้งและมณฑลฝูเจี้ยน มีจีดีพีต่อหัวทะลุ 10,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นครั้งแรก ดังนั้นเมื่อรวมกับปักกิ่ง เทียนจีน เซี่ยงไฮ้ เจ้อเจียง เจียงซูและมองโกเลียใน ทำให้ปัจจุบัน จีนมี 8 มณฑลที่มี GDP ต่อหัวสูงกว่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ทั้งนี้ GDP ต่อหัว ที่มีค่าสูงกว่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ แสดงถึงพัฒนาการทางสังคมและเศรษฐกิจที่ยกระดับขึ้นแต่ก็มีความกดดันเพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน โดยผู้แทน สนง. สถิติแห่งมณฑลกวางตุ้งให้ความเห็นว่า “การที่ GDP ต่อหัวเกิน 10,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ แสดงให้เห็นว่าสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมได้พัฒนาถึงระดับกลางของประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่อย่างไรก็ดี ยังคงมีช่องว่างของการพัฒนาพื้นที่ในมณฑลที่ต้องได้รับการพัฒนาต่อไป”

สำหรับการคาดการณ์ตัวเลขการเติบโตทางเศรษฐกิจในปี 2558 ถูกปรับลดลง โดยตัวเลข GDP ที่ตั้งเป้าไว้สำหรับกรุงปักกิ่ง มณฑลเหอเป่ย และอีก 26 มณฑลต่างถูกปรับลดลงอย่างชัดเจน ส่วนทิเบตก็ตั้งเป้าไว้เพียงให้เท่ากับตัวเลขของปีที่ผ่านมา ในขณะที่นครเซี่ยงไฮ้ยกเลิกการตั้งเป้าจีดีพี คงไว้เพียง “เศรษฐกิจเติบโตคงที่” เท่านั้น

ครั้งแรกที่ผลต่างของจีดีพีรวมทั่วประเทศ ต่อผลรวมของจีดีพีท้องถิ่นลดลง

เนื่องจากจีดีพีของแต่ละมณฑลถูกจัดทำโดยหน่วยงานท้องถิ่น ในขณะที่ สนง.สถิติแห่งชาติ เป็นผู้จัดทำจีดีพีรวมทั้งประเทศ ทำให้ ปี 2557 ผลรวมจีดีพีของแต่ละมณฑล ยังคงสูงกว่าจีดีพีรวมทั้งประเทศอยู่ที่ 4.78 ล้านล้านหยวน เป็นผลต่างที่ลดลงครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผ่านมา

ตั้งแต่ปี 2528 ค่าจีดีพีรวมทั้งประเทศมักจะต่ำกว่าผลรวมของจีดีพีท้องถิ่น อีกทั้งผลต่างก็มีแนวโน้นเพิ่มสูงขึ้น ตัวอย่างเช่น ปี 2552-2556 มีผลต่างอยู่ที่ 2.4, 3.6, 4.8, 5.7 และ 6.1 ล้านล้านหยวนตามลำดับ แต่ในปี 2557 ที่ผ่านมานี้ผลต่างกลับลดลง

อย่างไรก็ตาม ปี 2558 นี้ สำนักงานสถิติแห่งชาติจะเร่งปฏิรูประบบบัญชีรวมทั่วประเทศ เพื่อแก้ปัญหาผลต่างของตัวเลข