1. สาขาที่ต้องห้ามการลงทุน ได้แก่

• อุตสาหกรรมขนาดย่อม (Cottage Industries) และธุรกิจขายปลีก (Retail business)

• ธุรกิจการให้บริการ (เช่น ตัดผม เสริมสวย ตัดเสื้อผ้า ฝึกหัดขับรถ ฯลฯ) รวมทั้งตัวแทนท่องเที่ยว (Travel agency) ตัวแทนเดินทางท่องป่า (Trekking agency) การล่องแพ (Water rafting) การเดินทางด้วยม้า (Pony trekking) การขี่ม้า (Horse riding) ที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว (Tourist lodging)

• อุตสาหรรมเกี่ยวกับอาวุธ (Arms and ammunition industries) วัสดุกัมมันตรังสี (Industries related to radioactive materials) วัตถุระเบิด และกระสุนปืน (Explosives, Gunpowder)
  

• อุตสาหกรรมภาพยนตร์ (Motion pictures business (produced in national languages and the language of the nation)

• อุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ (Real estate business)

• สิ่งพิมพ์เกี่ยวกับความมั่นคง (Security printing)

• ธุรกิจเกี่ยวกับเงินตราหรือเหรียญ (Currencies and coinage business)

• การเลี้ยงฝึ้ง (Bee-keeping)

• บุหรี่/ยาสูบ (Cigarette, Bidi (Tobacco), Alcohol (ไม่รวมถึงการส่งออกเกินกว่า 90 %)

• การขนส่งภายในประเทศ (Internal courier service)

• พลังงานอะตอม (Atomic energy)

• ฟาร์มสัตว์ปีก (Poultry farming)

• การประมง (Fisheries)

• ให้บริการที่ปรึกษา (Consultancy services such as management, accounting, engineering and legal services)

2. ธนาคารต่างชาติไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดสำนักงานหรือสาขาที่เป็นเจ้าของเต็มรูป
3. ไม่ออกใบอนุญาตให้แก่การลงทุนที่อาจก่อให้เกิดอัตรายต่อสุขอนามัย และสิ่งแวดล้อม โดยทั่วไป คนเนปาลจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงทุนนอกประเทศ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็น รายๆ ไป แต่ข้อห้ามนี้ก็ไม่ได้เข้มงวดมากนัก (ปี 2538 สายการบินภาคเอกชนได้รับอนุญาตให้ไปลงทุน ใน Kolkata เป็นรายแรก)

---

แหล่งข้อมูลอ้างอิง : สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงกาฐมานฑุ