“ซอกแซกกวางตุ้ง-ไห่หนาน” ในตอนที่แล้วเราได้ทราบถึงตำนานความรักของชนกลุ่มน้อยชาวหลี ผ่านอนุสาวรีย์ “กวางเหลียวหลัง” ในตอนนี้เราจะพาท่านผู้อ่านเข้าไปสัมผัสวิถีชีวิตของชนกลุ่มน้อยชาวหลีแต่เป็นชนกลุ่มใหญ่ของเมืองซานย่า โดยมีสัดส่วนประชากรมากถึงร้อยละ 70

เราขอพาท่านเข้าสู่หมู่บ้านวัฒนธรมชนกลุ่มน้อย (民族文化村) ซึ่งเป็น “หมู่บ้านชนเผ่าหลี” หมู่บ้านที่ยังมีชนเผ่าหลีอาศัยอยู่ และยังคงดำรงชีวิตในแบบดั้งเดิม ผู้คนในหมู่บ้านส่วนมากพูดภาษาอื่นๆ ไม่ได้ แม้แต่ภาษาจีนกลาง หรือภาษาไหหลำก็ไม่สามารถพูดได้ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในความยากลำบากในการสื่อสารของพวกเราเลยทีเดียว

หากจะพูดไปแล้ว การดำรงชีวิตของชนเผ่าหลีก็คล้ายกับชาวเขาบ้านเรา แต่ละชนเผ่าก็มีลักษณะเด่นของแต่ละที่ ไม่ว่าจะเป็นวัฒนธรรม การแต่งกาย ที่อยู่อาศัย อาหารการกิน และเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ ฯลฯ 

สิ่งแรกที่เราจะต้องเรียนรู้ คือ เมื่อคุณเจอหน้าพวกเขา คำทักทายของชนเผ่าหลีที่เขาจะทักทายเราก็คือ “โฮฮา” ซึ่งตามมารยาทแล้วเราควรทักทายตอบกลับไปว่า “โฮฮา” เช่นกัน 

ลักษณะโดดเด่นของชนเผ่าหลีอีกอย่างหนึ่งก็คือ การมีลิ้นและเท้าที่ทนความร้อนสูง ชนเผ่าหลีสามารถนำแผ่นเหล็กที่มีความร้อนสูงทาบกับลิ้น และวิ่งผ่านแผ่นเหล็กที่มีความร้อนสูงได้โดยไม่กลัวลิ้นและเท้าพองกันเลยทีเดียว

พวกเราศึกษาและเรียนรู้วิถีชีวิตของชนเผ่าหลีอยู่สักครึ่งวัน ก็ทำให้เราได้รู้จักและเข้าใจวิถีชีวิตของชนเผ่าหลีมาพอสมควร ต่อจาก “หมู่บ้านชนเผ่าหลี” แล้ว เราได้เดินทางไป “สวนเสือเมืองซานย่า” （龙虎园）ซึ่งถือเป็นศูนย์วิจัยและเพาะเลี้ยงเสือและจระเข้มากที่สุดในเกาะไห่หนาน

“สวนเสือเมืองซานย่า” ตั้งอยู่ ณ ตำบลเถียนตู （田独镇）ปัจจุบันมีเสือดาวกว่า 400 ตัว และจระเข้กว่า 38,000 ตัว ซึ่งสิ่งหนึ่งที่น่าภาคภูมิใจแทนคนไทยก็คือ ปัจจุบัน “สวนเสือเมืองซานย่า” แห่งนี้มีคนไทยทำงานด้วยกันทั้งหมด 5 คน ในตำแหน่งหัวหน้าและควบคุมการเลี้ยงเสือและจระเข้ 

ตั้งแต่เริ่มสร้าง “สวนเสือเมืองซานย่า” เมื่อประมาณกว่า 20 ปีที่ผ่านมา “สวนเสือเมืองซานย่า” ก็ได้เชิญคนเลี้ยงเสือและจระเข้ของสวนเสือศรีราชามาช่วยจัดการดูแล และฝึกอบรมคนจีนมาโดยตลอด

จากการสอบถามคนไทยที่ทำงานในสวนเสือ ก็ได้ทราบว่าการเลี้ยงเสือหรือจระเข้นั้น ต้องเป็นคนที่มีใจรักและพิถีพิถันเอาใจใส่เป็นพิเศษ เพราะการทำงานอาจเกิดอุบัติเหตุและความเสี่ยงได้ทุกเมื่อ ดังนั้น การปฏิบัติงานในการเลี้ยงดูแลเสือและจระเข้ ซึ่งเป็นสัตว์ที่ดุร้าย โดยในส่วนการดูแลนี้ ทางผู้บริหารของสวนเสือได้เล็งเห็นถึงความสำคัญและมั่นใจในศักยภาพความสามารถของคนไทยที่มีประสบการณ์และความชำนาญในการเลี้ยงดูและควบคุมมากกว่าคนจีน

และที่สุดท้ายที่เราได้ไปท่องเที่ยวก่อนจะไปค้นหาความงามทางทะเลของเมืองซานย่านั่น ก็คือ “สวนสัตว์ทางทะเลเขตร้อนเทียนหยา” （天涯热带海洋动物园）หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า “สุดขอบฟ้า” (天涯海角）

“สุดขอบฟ้า” ถือเป็นชายหาดที่อยู่ทางใต้ของเมืองซานย่า และด้วยลักษณะของที่ตั้งที่ล้อมรอบไปด้วยเขาและหินผาสูงใหญ่ ดงมะพร้าว ทรายละเอียด น้ำทะเลและท้องฟ้าสีคราสดใส แถมยังมองเห็น “เกาะซีเม่าโจว” (西瑁洲岛) อีกด้วยนั้น โดยในสมัยก่อนฮ่องเต้จีนจะเนรเทศขุนนางที่ขัดคำสั่งมายังที่แห่งนี้ เป็นการลงโทษเนื่องจากสถานที่แห่งนี้อยู่ห่างไกลพระนคร การเดินทางลำบาก จึงทำให้ที่แห่งนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น“สุดขอบฟ้า” (天涯海角）ของประเทศจีนนั่นเอง

โดยเมื่อปี 2276 มีขุนนางจีนที่ถูกเนรเทศได้มาแกะสลักคำว่า  “เทียนหยา” (天涯) และ “ไหเจี่ยว” (海角) ไว้บนโขดหินใหญ่ขึ้นเพื่อสะท้อนและเสียดสีราชสำนักว่าตัวเองมาอยู่ในที่ไกลแสนไกลและทุรกันดาร ซึ่งปัจจุบันได้กลายมาเป็นลัญลักษณ์ของสถานที่ที่ให้นักท่องเที่ยวทั้งหลายได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกและได้เดินทางมาถึงสุดขอบฟ้าของประเทศจีนแล้วนั่นเอง

หากยังจำกันได้ในปีที่ผ่านมา ที่ประเทศจีนได้เป็นเจ้าภาพในการจัดงานการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก นั้น ในช่วงการส่งมอบคบเพลิง สถานที่แห่งนี้ก็เคยใช้เป็นจุดเปลี่ยนคบเพลิงด้วยเช่นกัน

ภายในสวนแห่งนี้ ยังมีการจัดแสดงโชว์สัตว์ทางทะเลต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็น สิงโตทะเล จระเข้ นก ฯลฯ ของที่ระลึกของเมืองซานย่า และพิพิธภัณฑ์รากไม้แกะสลัก อีกด้วย

ในตอนต่อไปเราจะพาท่านผู้อ่านเดินทางไปสัมผัสทะเลเมืองซานย่าที่ใครๆ ก็กล่าวขานและอยากที่จะเดินทางมาสัมผัสและเห็นด้วยตาตัวเองกับทะเลแสนงาม ในตอนที่มีชื่อว่า ไห่หนานที่ได้สัมผัส: ตอนที่ 6 ฟ้าใสใส หาดทรายสวยสวย กับทะเลสีครามในซานย่า

ท่านผู้อ่านสามารถติดตามคอลัมน์ “ซอกแซกกวางตุ้ง-ไห่หนาน” ได้ทุกวันพุธ ถ้าผู้อ่านท่านใดมีข้อคิดเห็นหรือติชม หรืออยากให้เราซอกแซกเรื่องใดก็สามารถติดต่อมาได้ที่ e-mail: thai [email protected]