แม้ว่าธนาคารแห่งชาติเวียดนามจะออกมาประกาศตัวเลขอัตราหนี้เสียของเวียดนามว่าลดลง แต่อัตราดอกเบี้ยกลับไม่มีวี่แววที่จะลดลง และอัตราการขยายตัวของสินเชื่อไม่มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ ในช่วง 2 เดือนแรกของปี 2556 อัตราการขยายตัวสินเชื่อของเวียดนามกลับติดลบร้อยละ 0.16 จึงมีข้อสงสัยถึงความเป็นเป็นไปได้ว่าอัตราหนี้เสียลดลงเป็นตัวเลขที่ถูกตั้งขึ้นมาลอยๆ

ล่าสุดธนาคารแห่งชาติของเวียดนามรายงานว่า อัตราหนี้เสียของเวียดนามลดลงกว่าร้อยละ 2.82เหลือเพียงร้อยละ 6 เมื่อเทียบกับช่วงเดือนกันยายน 2555 ที่ผ่านมา สาเหตุที่ทำให้อัตราหนี้เสียของเวียดนามปรับตัวลดลงเป็นผลมาจากบรรดาธนาคารพาณิชย์ต่างจัดการแก้ไขปัญหาหนี้เสียของตน แต่ทั้งนี้ มาตรการดังกล่าวสามารถแก้ไขปัญหาหนี้เสียได้ถึงต้นตอจริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงการแก้ไขปัญหาเพื่อปกปิดข้อมูลที่แท้จริงดังที่หลายฝ่ายตั้งข้อสงสัย

ก่อนหน้านี้ นาย เหงียน วัน บิ่ง ผู้ว่าการธนาคารแห่งชาติของเวียดนาม ได้กล่าวในที่ประชุมสภาแห่งชาติเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2555 ที่ผ่านมาว่า จากนี้ไปจนถึงปี 2558 เวียดนามจะต้องลดอัตราหนี้เสียในระบบการธนาคารให้ต่ำกว่าร้อยละ 3 จึงจะถือว่าประสบความสำเร็จ แต่บรรดาผู้เชี่ยวชาญต่างตั้งข้อสังเกตว่า เพียงระยะเวลาแค่ 5 เดือน อัตราหนี้เสียของเวียดนามลดลงเกือบร้อยละ 3 ดังนั้น หากถึงช่วงปลายปี 2556 อัตราหนี้เสียอาจมีแน้วโน้มลดลงเหลือต่ำกว่าร้อยละ 4 และอาจไม่ต้องรอถึงปี 2558 อัตราหนี้เสียอาจลดลงได้ต่ำกว่าร้อยละ 3 ตามที่ตั้งเป้าไว้ก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ดี บรรดาผู้เชี่ยวชาญระบุว่า การแก้ไขกับปัญหาหนี้เสียในปัจจุบันถือเป็นเรื่องที่ยาก ซึ่งโดยปกติการแก้ไขกับปัญหาหนี้เสียสามารถทำได้ 2 วิธีคือ เพิ่มอัตราหนี้ในระบบสินเชื่อขึ้น และจะทำให้อัตราหนี้เสียปรับตัวลดลง แต่ในปัจจุบันอัตราการขยายตัวของสินเชื่ออยู่ในระดับที่ต่ำมาก จึงไม่สามารถที่ใช้วิธีนี้ในการแก้ไขกับปัญหาหนี้เสียได้

วิธีต่อมาคือการควบคุมปริมาณหนี้เสีย และถึงแม้ว่าปริมาณหนี้เสียที่เกิดขึ้นจะเป็นหนี้เสียในภาคธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ส่วนใหญ่ ซึ่งหากต้องการลดหนี้เสียจำเป็นจะต้องลดปริมาณอสังหาริมทรัพย์ที่คงค้างอยู่เป็นจำนวนมากนั้นลงด้วย แต่เนื่องจากตลาดอสังหาริมทรัพย์ของเวียดนามในปัจจุบันอยู่ในภาวะซบเซา การกระตุ้นจึงเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก ดังนั้น วิธีที่ 2 จึงไม่สามารถใช้แก้ไขกับปัญหาหนี้เสียของเวียดนามได้

ในช่วง 2 เดือนแรกของปี ภาคธุรกิจที่ประกาศล้มละลายมีมากกว่าภาคธุรกิจที่จัดตั้งใหม่ ขณะเดียวกัน ปริมาณสินค้าคงคลังเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะในภาคธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งอัตราหนี้เสียมีผลกระทบโดยตรงต่อปริมาณสินค้าคงคลัง ดังนั้น จึงเป็นที่น่าสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่าเพราะเหตุใดอัตราหนี้เสียของเวียดนามจึงลดลงอย่างรวดเร็ว

จากผลการสำรวจในตลาดการเงินพบว่า ปัจจุบันอัตราดอกเบี้ยไม่มีวี่แววที่จะปรับตัวลดลง อัตราดอกเบี้ยเงินกู้โดยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 15 – 16 หรือาจเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 17 และที่สำคัญภาคธุรกิจเข้าถึงเงินทุนได้ยากยิ่ง ดังนั้น การที่อัตราหนี้เสียปรับตัวลดลงแต่อัตราดอกเบี้ยยังคงอยู่ในระดับสูง อีกทั้งสินเชื่อขยายตัวต่ำ เป็นไปได้หรือไม่ว่าอัตราหนี้เสียที่ลดลงเป็นตัวเลขที่ถูกตั้งขึ้นมาลอยๆ