เมื่อปลายปี 2556 รัฐบาลอินโดนีเซียได้ทบทวนสัดส่วนการลงทุน และการถือกิจการของต่างชาติในอินโดนีเซีย (Negative Investments List – DNI) ในสาขาสำคัญต่างๆ อาทิ การบริหารจัดการท่าอากาศยาน ท่าเรือ โทรคมนาคม โรงไฟฟ้า รวมถึงอัตราส่วนการลงทุนของต่างชาติในลักษณะ PPP ในสาขาต่างๆ ซึ่งรัฐบาล ได้เริ่มทบทวนมาตั้งแต่ปี 2553 รายละเอียดสำคัญ ดังนี้

1. สาขาที่เปิดให้มีการลงทุนจากต่างชาติมากขึ้น

2. สาขาที่จำกัดการลงทุนจากต่างชาติมากขึ้น

3. สัดส่วนการลงทุนในสาขาโทรคมนาคม

ได้แก่ Fixed telecommunications และโครงข่ายโทรคมนาคมมัลติมีเดีย ถูกกำหนดไว้ที่อัตราร้อยละ 65 และที่อัตราร้อยละ 49 สำหรับผู้ให้บริการมัลติมีเดีย ทั้งนี้ จากเดิมที่ไม่มีการควบคุมอัตราส่วนในการลงทุนมาก่อน

4. อัตราส่วนการลงทุนของต่างชาติในลักษณะ PPP

• 4.1 ท่าอากาศยาน และสถานีขนส่งทางบก – ร้อยละ 49
• 4.2 ท่าเรือ ประปา ทางด่วน – ร้อยละ 95
• 4.3 โรงไฟฟ้า – ร้อยละ 49 สำหรับโรงไฟฟ้ากำลังผลิต 1-10 เมกะวัตต์ และร้อยละ 100 สำหรับโรงไฟฟ้ากำลังผลิตมากกว่า 10 เมกะวัตต์
• 4.4 การส่งและการกระจายไฟฟ้า (transmission and distribution) – ร้อยละ 100

5. ข้อสังเกต

การทบทวนสัดส่วนการลงทุน/การถือกิจการของต่างชาติเป็นหนึ่งในมาตรการที่รัฐมนตรีหลายคนในรัฐบาลผลักดัน โดยเฉพาะนาย Chartib Basri รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอินโดนีเซีย ที่ต้องการออกมาตรการดึงดูดนักลงทุนต่างชาติเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากเป็นปัจจัยสำคัญที่จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เพราะในช่วงปี 2556 ที่ผ่านมาการลงทุนจากต่างประเทศ (FDI) ในอินโดนีเซียมีการเติบโตต่ำที่สุดในรอบ 3 ปี นอกจากนี้ การเปิดให้นักลงทุนต่างชาติเข้าลงทุนในสาขาสำคัญ โดยเฉพาะในโครงสร้างพื้นฐาน การคมนาคมขนส่ง น่าจะส่งผลดีต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศ เนื่องจากปัจจุบันอินโดนีเซียยังไม่สามารถพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภคต่างๆ ได้อย่างเพียงพอหรือมีคุณภาพดีพอ เพื่อรองรับความต้องการของเศรษฐกิจที่เติบโตขึ้นเป็นลำดับได้

อย่างไรก็ตาม การทบทวน DNI ได้รับการคัดค้านจากกระแสชาตินิยมในประเทศอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ประธานาธิบดี Yudhoyono ต้องออกมาประกาศชะลอการทบทวนตามข้อเสนอโดยรัฐมนตรีประสานงานเศรษฐกิจ (นาย Hatta Radjasa) และประกาศว่า จะเข้ามาดูแลในรายละเอียดด้วยตนเองโดยจะคำนึงถึง “ผลประโยชน์แห่งชาติ” เป็นหลัก และในที่สุด รัฐบาลก็ต้องปรับลดสัดส่วนการลงทุนของต่างชาติในบางสาขา อาทิ การบริหารจัดการสนามบินและท่าเรือจากเดิมเสนอไว้ที่อัตราร้อยละ 99 เหลือเพียงร้อยละ 49 ลงเป็นต้น จึงเป็นที่น่าสังเกตว่า มาตรการแก้ไขจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจได้จริงตามที่คาดหวังไว้หรือไม่ นอกจากนี้ ปัจจัยสำคัญที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข คือ การผ่อนปรน หรือปรับปรุงมาตรการและสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการลงทุนในสาขาเหมืองแร่ ซึ่งเดิมเป็นสาขาที่ FDI ไหลเข้าเป็นลำดับต้นๆ แต่เนื่องจากรัฐบาลออกมาตรการหลายประการที่บั่นทอนความเชื่อมั่นจึงทำให้เงินลงทุนในสาขาดังกล่าวลดลงอย่างมีนัยสำคัญ