กระทรวงการคลังเวียดนามประกาศลดอัตราภาษีการส่งออกทองและเครื่องประดับจากร้อยละ 25 – 35 ให้เหลือเพียงร้อยละ 0 – 2 โดยทองคำชนิดที่มีความบริสุทธ์ต่ำกว่าร้อยละ 95 จะได้รับการงดเว้นภาษี ส่วนทองคำชนิดที่มีความบริสุทธ์สูงกว่าร้อยละ 95 ให้มีอัตราภาษีร้อยละ 2

         กระทรวงการคลังเวียดนามได้รับแนวคิดการปรับลดอัตราภาษีการส่งออกทองคำจากตัวอย่างของประเทศในแถบเอเชีย อาทิ ประเทศไทย จีน อินเดีย ซึ่งงดเว้นภาษีการส่งออกทองคำและเครื่องประดับ ส่งผลให้รายได้จากการส่งออกสินค้าดังกล่าวสูงมาก เวียดนามกล่าวถึงกรณีของประเทศไทยว่า มูลค่าการส่งออกทองคำและเครื่องประดับของประเทศไทยในแต่ละปี มียอดการส่งออกสูงกว่า 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในขณะที่ประเทศเวียดนามกลับมียอดการส่งออกผลิตภัณฑ์ดังกล่าวเพียง 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

        นักวิเคราะห์มีความเห็นว่า เหตุที่ผู้ค้าทองคำชาวเวียดนามไม่สามารถแข่งขันกับผู้ค้าจากประเทศอื่นๆ ในตลาดนานาชาติได้เนื่องจากประสบปัญหาหลายด้าน โดยในส่วนของการค้าทองคำ ผู้ค้าไม่สามารถควบคุมราคาต้นทุนทางการผลิตได้แล้ว ผู้ค้ายังต้องประสบกับปัญหาด้านอุปสรรคทางภาษีอีกด้วย

        จากกฎเกณฑ์การค้าทองคำของเวียดนามในปัจจุบัน ผู้ค้าต้องซื้อทองคำในราคา 4 ล้านเวียดนามด่องต่อ 1 สลึง ซึ่งราคาดังกล่าวสูงกว่าราคาเฉลี่ยของตลาดโลก นอกจากนี้ ผู้ค้าทองทำยังไม่สามารถกู้เงินจากธนาคารพาณิชย์เพื่อก่อตั้งธุรกิจทางการผลิตเครื่องประดับ ผู้เชี่ยวชาญจึงมีความเห็นว่า ความยากลำบาก และกำแพงภาษีที่ผู้ค้าทองคำเวียดนามกำลังเผชิญอยู่นี้ ทำให้ธุรกิจเครื่องประดับจากทองคำของเวียดนามไม่สามารถแย่งส่วนแบ่งในตลาดโลกได้ และจากข้อจำกัดต่างๆ ที่เกิดขึ้น ส่งผลให้ผู้ค้าทองคำเวียดนามกว่าร้อยละ 70 ตัดสินใจยุติการผลิตแล้ว